او به سوى اصل خود كرده شتاب » [ دم قديم و نفخه‌ى صور : ] تعالى اللّه قديمى كو به يك دم * كند آغاز و انجام دو عالم باز مراد به دم نفس رحمانى است - چنان‌كه گذشت - ، كه حيات كل عوالم ارواح و اشباح از اين دم مبارك است . و اين نفخه‌ى مباركه « 1 » است كه در شرع مطهّر رسيده است كه به نفخه ، اماته مىكند تمام « 2 » عوالم را در آنى . چنان كه در آيه‌ى كريمه است : « وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ » . و باز به نفخه حيات مىدهد كلّ اين عوالم را در طرفة العينى . چنان‌كه اشاره دارد « 3 » در كلام مجيد : « ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ » . « 4 » معنايش اين است كه قايم مىشوند و نظر مىنمايند . كنايه از حيات است . و كلام حكماست كه « 5 » : « النفخ نفختان نفخة تطفئ النّار و نفخة تشعلها » . دمى است كه آتش را خاموش مىكند و دمى است كه آتش را مشتعل مىسازد « 6 » ، چنان‌كه مشهود « 7 » است . و از مخالفين در اين مطالب‌اند يهود - لعنهم اللّه فى الدنيا و الآخرة - كه مىگويند خداوند عالم را در شش روز خلق نمود و بعد از شش روز فارغ از كارها [ شده ] و دستها بالاى هم گذاشته . و اين شبهه‌ى « 8 » خسيس از جهت ايشان ناشى شده از « 9 » قلّت فهم « 10 » ايشان . ندانسته و معنى آيه نفهميده ، اسناد به آيه‌ى شريفه « 11 »

--> ( 1 ) . پا : مبارك ( 2 ) . شا : اين ( 3 ) . شا : اشاره شد ( 4 ) . شا : ( قيام ينظرون ) را ندارد . ( 5 ) . شا : ( كه ) را ندارد . ( 6 ) . پا : ( مىسازد ) را ندارد . ( 7 ) . شا : مشاهد ( 8 ) . پا : شبه ( 9 ) . پا : ناشى از ( 10 ) . پا : فهم شده ( 11 ) . شا : مباركه